غم غریب!
همه شمایی که هنوز من را یادتان نرفته و با اینکه من دیر به دیر مطلب می نویسم! گهگاه به صفحه من سر می زنید!
تمام کامنتهای شما دوستان عزیزم را می خوانم و سعی می کنم اگر اطلاعاتی دارم که بدردتان بخورد در اختیارتان بگذارم!
هوای کلگری یواش یواش داره سردتر و سردتر می شود و خوب در طول روز و شب گاه ۱۰- را تجربه می کنیم! البته امسال هوا نسبت به سال پیش تا به این لحظه بسیار گرمتر هست!!
زندگی در کانادا در مسیر رشد خود گاه به سربالایی می خورد و گهگاه به مسیر هموار. اما در کل برای ما بسیار شیرین و دلپذیر است. هر دو مشغول کار هستیم و رایان هم به مهدکودک عادت کرده و خوب دوست صمیمی هم دارد.
در یکسالی که گذشت! رشد زبان انگلیسی رایان بسیار عالی بود و تا حد بسیار بسیار زیادی آن را مدیون مهدکودک هستیم!
شاید به نوعی دیگر جایی برای نگرانی رایان نیست و ما باید بیشتر نگران خود باشیم.
شناخت رایان از پیرامون خود روز به روز در حال پیشرفت و این پیشرفت روز به روز در حال سرعت گرفتن است.
هنوز روزهای اولی که وارد اینجا شدیم و استرس ها و دل نگرانی هایی که داشتم را فراموش نکرده ام. نگاه های نگران رایان مهسا و خودم. اما امروز همه ما تغییر کردیم و این تغییر را دوست دارم! احساس خوبی به من می دهد و قوت قلبم بالا می رود.
دوستان من، اطلاعات خوبی از قوانین و تغییرات پیش آمده متاسفانه ندارم! برای همین راهنمای خوبی برای شما در نحوه پر کردن فرم ها و بهروز کردن مدارکتان نیستم! تنها و آخرین اطلاعم درخصوص انتقال مدارک به ورشو می باشد. آن هم مدیون دوستان خوبی هستم که در این راه پر پیچ و خم در انتظار هستند.
اما در مورد کلگری و وضیعت زندگی در اینجا اطلاعاتم هنوز به روز است. هر سوالی داشته باشید با تمام توانم سعی می کنم به آن پاسخ دهم! فکر نکنید نوشته های شما را نمی خوانم تک تک آنها خوانده می شود و از اینکه هنوز به یادم هستید احساس غرور می کنم.
عنوان مطلب مربوط به روزی هست که این نوشته را شروع کردم اما فرصت پایان آن حاصل نشد! اما دلم نیامد عنوان را عوض کنم!
از این پست قصد خاصی نداشتم و تنها عرض سلامی بود و ابراز وجود!! اگر سوالی هم داشتید برایم کامنت بگذارید حتما پاسخ شما را خواهم داد!
یک سری پند و اندرز و حرف بیخودی دارم که تصمیم دارم در پست بد بنویسم پیشنهاد می کنم زیاد توجه نکنید.
ناتمام ....
